یاابن الحسن روحی فداک متی ترانا ونراک

« ذوالجناح »

                               ... خسته، آزرده، درمانده و بي‌همــدم.

(( ... بسوز كه سزاوار اين سوختني، بساز كه مجبور به اين ساختني، اين بر تو كه مورد قهر خدا قرارگرفتي رواست تا ديگران عبرت بگيرند و در اجراي فرمان حق قصور نكنند ... سبحانك يا رب سبحانك يا رب ... من خود مي‌دانم مستحق اين بختم، اين عذاب را به جان خريدارم تا كه خود نظري كني سبحانك ... ))

صدايي آشناست، صدايي كه نوازشگر لحظات مجروحِ فطرس است؛ آري صداي بالهاي نازنين روح‌الامين است.

(( ... آرام بگير فطرس گوش كن گويي او تنها نيست خيلِ فرشتگان خدا نيز با او هستند؟! يعني چه شده؟ چه واقعة عظيمي رخ داده كه اينچنين ملائكه از عرش بر زمين هبوط مي‌كنند؟ هرچه هست خبر از خلقي عظيم دارد. يقين گُلي خلق شده كه ملائكه براي استشمام آن گل مي‌روند! امّا نه! شايد ماه ديگري خلق شده، يا خورشيد ديگري، نه چه مي‌گويم؟ كه حتي وقتي خدا خورشيد را خلق نمود اين شور و همهمه نبود، اگر اين مخلوق تا اين حد عظمت داشته باشد حتماً ...

روح‌الامين! روح‌الامين! تو را به خدا بگو چه شده؟ حسرت بال و پرزدن شما مرا مي‌كشد؛ بيش از سوزش و شكستن بالم آزارم مي‌دهد. به فطرس بگو كه چه روي داده كه اينچنين ولوله در عرشِ خدا افتاده، مگر بار ديگر ابوالبشري خلق شده چون آدم؟ يا بالاتر از او؟ نوري از جنسِ خدا ... )).

جبرئيل پاسخ داد: (( رفيق پرشكسته، فطرس! كاش موردِ قهرِ خدا نبودي، ومي‌ ديدي كه چه خبر شده؟ آري نوري و مولودي از نورِ خدا خلق شده او عزيز دل مصطفي كه نه! خودِ مصطفي است. او جگرگوشة علي، دردانة زهرا ‌ست و پشتيبانِ مجتبي ست. اوخامس آلِ عباست كه به اهل زمين هديه داده شده است و ما براي تبريك به رسولِ خدا و اهلِ بيتش به حضورشان شرفياب مي‌شويم )).

ـ درنگ جايز نيست. ـ

(( خدايا، اي خدايِ مهربان مرا با روح‌الامين راهي كن كه عرضِ تـــبريك به رسولِ تو داشته باشـــم))

.(( كمكم كنيد؛ كه خداوند اجازة همراهي شما را به من داد، تحمل مرا هم تا زمين داشته باشيد))

(( بيش از اين معطلي جايز نيست؛ فطرس را هم با خود مي‌بريم به بركت اين مولود، آتش قهر خدا فرونشسته و اجازة همراهي او با ما داده شده، زيرِ بالهايش را بگيريد ... )).
زيباتر از اين زمان خلق نشده و نخواهد نشد، بيت علي غرقِ نور است محل رفت و آمد فرشتگانِ خداست همه در شعفند همه به هم تبريك مي‌گويند محفلِ انس كامل شده، چقدر اين بزم ديدني است، پنج آفريدة مقدسِ خدا احمد، علي، فاطمه، حسن و ... .

نام او چيست همه منتظرند به چه نام او را صدا بزنند، او كيست كه نيامده همه شيدايِ او شده‌اند؟!

ـ همه از هم مي‌پرسند.

جبرئيل با پيغمبر زمزمه مي‌كند همه ساكت شدند، چشم به لبهاي رسولِ خدا دوختند امّا چرا پيغمبر خدا اشك مي‌ريزد ... به ناگاه با صداي دلنشين نبي شوري به پا شد حسين . ... حسين؟ ... حسين! ... اين نام براي همه آشناست. براي همه ملائكه، براي همه انبياء و براي همة عالمِ، اين نام نامي است كه همة ملائكه، همه انبياء و همة عالم را دگرگون كرده است.

از فرشته شادي تا فرشتة ماتم از آدم تا خاتم و از ذره تا عالم.

ـ ديگر كسي نمي‌پرسد كه چرا پيغمبر اشك مي‌ريزد.-

حسين يعني واسطة احسان قديم، حسين يعني خون خدايِ كريم و حسين يعني ذبحِ عظيم.

همه مي‌خواهند براي او لالايي زمزمه كنند و در اين بين فطرس از همه مشتاق‌تر، خود را به گاهوارة حسين نزديك كرد.

بالهاي شكسته خود را به گهواره او زد؛ غرق در راز شد، نه! غرق در نياز شد (( ... ديگر تنها نخواهم ماند ديگر خسته نخواهم شد، بعد از اين نام تو مونسِ من است ذكر من بعد از اين در آن جزيرة تنهايي اين خواهد بود: سبحانك يا رب الحسين))

(( شايد فطرس نفهميد امّا همه ملائكه ديدند كه به يكباره بالهاي شكسته و سوختة فطرس ترميم شد و يا بهتراينكه، بالهاي نو بدست آورد. امّا فطرس عجيب زمينگير شده و اگر خواست خدا نبود، او از كنار گهوارة حسين تكان نمي‌خورد )).

گويا ندايي از غيب مي‌گفت:

با عشق شرح راز كن، بر جمله عالم ناز كن، پرهاي خود را باز كن، پرواز كن پرواز كن ...

صل الله علیک یا علی بن موسی الرضا

نگاهت اسمانی صاف و زیباست

دلت شفاف تر از رنگ دریاست

ندیدم از تو بالاتر کسی را

که از هر دست دستان تو بالاست

بهاری لیک پائیزی نداری

همیشه سبز پوشی تو برجاست

رئوفی میچکد از چشمانت

نجابت از سراپای تو پیداست

کرامت خسته شد از دست لطفت

شفا در محضرت دائم هویداست

خراسان گر شود صحنت،بود کم

که شآنت ماورای عقل دنیاست

یکی با پنجره فولاد میگفت

ببین دارالشفای خلق اینجاست

دین ضریح تو دل می بره     مرغ دل از توی سینه می پره

میاد و پر میکشه دور و برت     تابشه دور حرم کبوترت

حرمت دل و هوائی میکنه     قلب ماها رو خدائی میکنه

اسم نازتو خدا رو دل نوشت     ضریحت پنجره باغ بهشت

صحن تو روضه عشق جنته     مرکز دایره ولایته

رو زمین بال ملائک شده فرش     رفته گنبدت کجا؟بالای عرش

تو از اون بالا تماشا میکنی     گره از کار همه وامیکنی

اینم یه کلیپ قشنگ به مناسبت میلاد با سعادت آقا امام رضا ع

کلـیـــــــــــک کنـــــــــیـــد 

طور سینا یه طرف     مسجد الاقصی یه طرف

کعبه گل یه طرف     کعبه دلها یه طرف

شهر بطحا یه طرف     کوچه زهراس یه طرف

اسمونا یه طرف     عرش معلی یه طرف

خوشگلی ها از سرا تا به ثریا یه طرف

گنبد و ایوون طلای آقای ما یه طرف

روی لوح دلم حق نوشته

عشق تو بهترین سرنوشته

یخدا اهل دل خوب میدونن

حرمت قشنگتر از بهشته

کفتر ایوون طلاتم     یه عمریه که مبتلاتم

مشتری درد و بلاتم

......................

پایتخت خدا مشهد تو

قبله قبله ها مرقد تو

همه گلدسته ها مثل طوبا

آسمون بهشت گنبد تو

زائر تو بحق رسیده     از همه جز تو دل بریده

آینه خدا رو دیده

ای حرم تو قبله فقیران

کعبه عشق در حریم ایران

صحن مطهر تو دارالشفاست

مدینه و مکه و کرببلاست

اگر نمی رسد به کعبه دستم

محرم بیت الحرم تو هستم

حریم تو که نور ماه دارد

به مرکز بهشت راه دارد

قد هزار تا آسمون     کبوترات دوست دارم

وقتی میام به مشهدت     سوغاتی گندم میارم

...............................

سحرای حرم تو ، هیچ جای عالم نداره

پیش گنبد طلائی ، حتی کعبه کم میاره

دلم از تو جون گرفته ، از تو آب و نون گرفته

من و بیتو زنده موندن ، خدا اون روز و نیاره

...............................

اینم یه کلیپ قشنگ دیگه به مناسبت میلاد سلطان عالم حضرت

علی بن موسی الرضا

علیه آلاف التحیة و الثناء

با صدای محمد اصفهانی

برای دین و شنیدن این کلیپ زیبااینـجــــــــــــــا را کلیک کنید

...............................................

دیشب نسشتم چشمهایت را کشیدم

طعمی دوباره از نمکهایت چشیدم

آن بام سقا خانه ات در دیده ام بود

نذر کبوترهای تو گندم خریدم

باشوق یک اذن دخول از محضر تو

تا آسمان گنبد زردت پریدم

یادش بخیر آن روزهای خرد سالی

در صحن ایوان طلایت می دویدم

قبل از دعای زائران خسته تو

بی پرده لبیک خدا را می شنیدم

در کوی تو دل بر روی دل موج میزد

فیض تو در دستان سائل موج میزد

از کودکی از عشق تو دلشاد هستم

من دوره گرد صحن گوهر شاد هستم

صحن نو و کهنه مرا در یاد دارند

من از قدیم خویش خانه زاد هستم

میخانه من کنج سقاخانه توست

وقتی خراب این می ام آباد هستم

صد شکر دل را مرغ گنبد آفریدند

ما را اسیر شاه مشهد آفریدند

وقتی هوای چشم من رنگ غزل بود

خواب رواق دلنوازت در بغل بود

فرخنده روزیکه دلم را صید کردی

قبل از طلوع صادق صبح ازل بود

اری هزاران سال قبل از خلقت عشق

آهوی سرگردان تو ضرب المثل بود

من آهوئی در دام زلف تو اسیرم

ای کاش در حال طواف تو بمیرم

جلوه نور نه فلک امشب از زمینه

ستاره چشمک میزنه تا تو رو ببینه

مهر تو با رو و تن و جونم سرشته

به خط زیبا بروی قلبم نوشته

امام رضا ع الهی من فدات شم

خدا کنه فدای یک نگات شم

خودت که جای خود داری الهی

فدای تک تک کبوترات شم

.....................................

دوستان عزیز برای حقیر دعا کنید

نیاز مبرم به دعای خیر شما بزرگواران دارم

میلاد هشتمین  نور ولایت بر همه عاشقان آنحضرت مبارکباد

اللهم عجل لولیک الفرج

او خواهد آمد و لو کره المشرکون

 التماس دعا.......................یا علی مدد

ســلام من به بقیـع و بخـون قلب شـقایق

سلام من به مدینه به شهر حضرت صادق

حضرت امام صادق ع

 در لحظه شهادت وصايایي چندي می نماید که برخي در امر امامت برخي درزمينه مسائل خانوادگي

 وبخشي درمورد عامه است.

 به فرزندان خود فرمود : فَلا تَمُوتُنَّ اِلاُّ وَاَنتُم مُسلِموُن  بکوشيد که جز مسلمان نميريد.

 به کسان و خويشان فرمود: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ. شفاعت ما به کسي که نماز

را کوچک بشمارد نمي رسد

 به خانواده خود وصيت کردند که پس از شهادتش تا چند سال درموسم حج درمني براي او

مراسم عزاداري برپا کنند. 

 دستور دادند براي خويشان و کسان هديه اي بفرستند، حتي هفتاد دينار براي حسن افطس

از خويشان او. و حسن افطس همان کسي است که با خنجر به امام حمله کرده بود

 و مي فرمود مي خواهد آيه قرآن رادرمورد صله رحم اجرا کند.

 درباره امام پس ازخود، امام کاظم(عليه السلام) رابراي چندمين بار منصوب کرد که او درآنهنگام

 براساس سندي بیست سال داشت.

بخشي از سفارشهاي او درباره غسل و کفن و قبر خود بود که احکام اسلامي دراين زمينه وجود دارد.

 
و بالاخره بخشي از وصيت راجع به مردم بود که روؤس آن دعوت به وقار وآرامش، حفظ زبان،

پرهيز ازدروغ وتهمت ودشمني، دوري ازتجاوز کار، پرهيز ازحسادت وترک معاصي و... بود.

حضرت امام صادق ( علیه السلام )

بر اثر توطئه های منصور عباسی در سال 148هجری مسموم و در قبرستان بقیع در مدینه مدفون شدند.

 عمر شریفش در این هنگام 65سال بود . از جهت اینکه عمر بیشتری نصیب ایشان شده است به

"شیخ الائمه " موسوم است . 

چند حدیث نورانی از امام صادق (علیه السلام)